Mijn wens voor 2017

Vandaag mocht ik tijdens de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Heemstede een nieuwjaarswens uitspreken. Deze inmiddels bijna traditie is een jaar of 4 geleden in het leven geroepen dor onze burgemeester, mevrouw Heeremans. De wens is wat mij betreft niet alleen van toepassing voor mijn mede-Heemstedenaren en de gasten op de receptie maar voor een ieder.

Ergens begin november ging de telefoon. Ik werd verrast door onze burgemeester met de vraag of ik vandaag de nieuwjaarswens wilde uitspreken. “Waarom ik?”, was mijn eerste gedachte. En, vrij snel daarna: “welke wens ga ik uitspreken?”. Want, laten we eerlijk zijn, als de burgemeester je belt met deze vraag dan zal er vast iets meer verwacht worden dan dat ik u en uw dierbaren een mooi en gezond 2017 wens.

Best lastig, want wat als ik de plank enorm mis sla? Voor je het weet wordt je op social media volledig afgebrand. Sta je dan met je goede bedoelingen…..

Ik geef toe, het heeft me wat hoofdbrekens gekost maar ik vind ik het leuk en voel me vereerd om vanavond hier voor u te mogen staan en u iets moois toe te wensen, mijn inspiratie en motivatie met u te delen. Mocht het fout gaan, jammer dan, dan heb ik het in ieder geval geprobeerd. Zonder proberen is er immers nog nooit iets gelukt. Iets wat we jammer genoeg nog wel eens lijken te vergeten als je je terug kijkt op het afgelopen jaar. Het is bijna alsof de poging en de achterliggende bedoeling er niet meer toe doen.

Maar goed, even terug naar die wens. Zoals u net heeft gehoord mocht ik eind vorig jaar de vrijwilligersprijs in ontvangst nemen. En eerlijk gezegd had ik toen dezelfde eerste gedachte als na het telefoontje van onze burgemeester: “waarom ik?”. Om mij heen stond namelijk een fors aantal genomineerden die in mijn ogen allemaal stuk voor stuk een prijs zouden verdienen voor het fantastische werk dat ze doen. Allemaal mensen die op één of andere manier geïnspireerd en gemotiveerd zijn om iets te doen voor anderen.

Mijn persoonlijke inspiratie komt uit het zien van de ontwikkeling van ‘mijn’ Dolfijntjes (de jeugd van 7 tot 11 jaar). Uit het zien hoe ze vrienden maken, hoe ze leren samenwerken, hoe ze steeds een beetje beter zeilen. Door in een veilige omgeving dingen te proberen en samen te leren van elkaars fouten. Wat me motiveert is de lach van de Dolfijntjes, de enthousiaste verhalen die ik terug hoor via hun ouders en de inzet van het Spaarnegeuzen team. Ik heb het geluk dat ik iets heb gevonden waar ik plezier aan beleef en waar ik anderen een plezier mee doe. En waar ik bovendien enorm veel van leer.

Dat wist ik ook niet van tevoren, ik ben blij dat ik het heb geprobeerd toen mijn hulp werd gevraagd.

En daarom heb ik de volgende wensen voor u:

  • Mijn wens voor u is dat u dit jaar de tijd en ruimte vind om dat te doen waar u plezier in heeft en waar u misschien ook een ander een plezier mee doet.
  • Mijn wens is dat u dit jaar de moed heeft om iets nieuws te proberen.
  • Mijn wens is dat we elkaar de ruimte geven om fouten te maken en daar van te leren.

En natuurlijk wens ik u daarbij heel veel geluk en gezondheid toe.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.